ตอนที่ 76 ราตรีมืดมิด

ตอนที่ 76 ราตรีมืดมิด

หลี่เยี่ยนรออยู่ด้านนอกจนร้อนใจอยู่บ้าง แว่วเสียงกรีดร้องโหยหวนของคนหลายคนมาแต่ไกล พอคิดจะวางข้าวของลงแล้วย้อนกลับไปตามหาจางชิง ก็พลันเห็นจางชิงเดินมาพอดี จึงรีบถาม “เหตุใดจึงไปนานถึงเพียงนี้”

จางชิงแกว่งตะกร้าไม้ไผ่ใบเล็กในมือเบา ๆ “ไปเอาไข่ไก่มานิดหน่อย”

“แค่กลับไปเอาไข่ไก่อย่างนั้นหรือ แต่เมื่อครู่ข้าคล้ายกับได้ยินเสียงกรีดร้องโหยหวนนะ” หลี่เยี่ยนยังคงไล่เลียงถามต่อ

จางชิงกลับมีสีหน้าไร้เดียงสาพลางกล่าว “อ้อ นั่นเป็นเพราะตอนข้ากลับไป บังเอิญได้ยินพวกเขาสามคนกำลังก่นด่าพวกเราสองคนอยู่พอดี ข้าก็เลยเตะพวกมันไปคนละสองสามที”

“เจ้าคงไม่ได้ตั้งใจย้อนกลับไปเตะพวกเขาหรอกนะ” เหตุใดเมื่อครู่จึงไม่เตะไปเสียแต่แรก หลี่เยี่ยนขบคิดไม่เข้าใจ