ตอนที่ 66 ความหวัง

ตอนที่ 66 ความหวัง

ผู้คนในหุบเขา โดยเฉพาะซูเหอกับเจ้าตัวเล็กไม่กี่คน ยามดวงตะวันทอแสงขึ้นในทุกวัน ก็จะพากันมานั่งเรียงแถวอยู่บนก้อนหินตรงปากถ้ำภูเขา

พลางผึ่งแดดไปพลาง เฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อให้คนทั้งสองที่ลงเขาไปกลับมา

ซูเหอไม่ได้กังวลเรื่องน้าทั้งสองคนเลย ขอเพียงทั้งคู่กลับมาได้ภายในเจ็ดวันก็พอ การลงเขาไปกลับเที่ยวนี้ตามหลักแล้วห้าถึงหกวันก็น่าจะพอดี

ระบบยังคงพึ่งพาได้เป็นอย่างยิ่ง สามารถทำนายค่าพลังชีวิตล่วงหน้าได้เจ็ดวัน ดังนั้น วันนี้จึงเป็นวันที่สามแล้ว

น้ากับพี่จางชิงก็คงจะอยู่ระหว่างทางขากลับแล้วกระมัง

เสี่ยวสือโถวเอียงคอ จ้องมองไก่ป่าที่อยู่ในเล้าไก่ พลางเอ่ยอย่างหงอยเหงาว่า “อาเล็ก เหตุใดยังไม่กลับมาอีก ไก่ป่าของข้าเมื่อวานก็ไม่วางไข่แล้ว แถมยังกินเอา ๆ ทุกวันอีก”