เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 53 หยาดน้ำตา
เมื่อเห็นทั้งสามคนลากขาเป๋เดินจากไปแล้ว หลี่เถี่ยจู้จึงกลับเข้าเรือนแล้วปิดประตู
ประตูไม้ผุพังจนดูไม่ได้แล้ว ไม่อาจพะวงเรื่องอื่น จึงใช้กระบองไม้ค้ำยันเอาไว้ชั่วคราวก่อน หลี่เถี่ยจู้รีบร้อนกลับเข้าห้องไปตรวจดูสถานการณ์
เสี่ยวถวนจื่อใบหน้าซีดเผือดขดตัวอยู่ในอ้อมอกของจางต้านี ส่วนจางต้านีนั้นสายตาเหม่อลอยกำลังนั่งใจลอย ความคิดของนางไม่รู้ล่องลอยไปถึงแห่งหนใดแล้ว
นางรู้เพียงว่า ยามที่ได้ยินพวกมันบอกว่าจะให้พวกเขาส่งมอบตัวเด็กออกไป นางก็ไม่อาจควบคุมอารมณ์โกรธแค้นได้ เด็กตัวเล็กเพียงนั้นพวกมันยังคิดหมายตา
บนเส้นทางอพยพหนีภัยนางเคยพบเห็นมาหลายครา ครอบครัวที่ไร้ยางอายใช้เด็กหญิงแลกเสบียงอาหารแลกสิ่งของ ส่วนพวกมารร้ายเหล่านั้นกลับมองเด็กวัยเยาว์เป็นเสบียงอาหาร