ตอนที่ 50 มีดสั้น

ตอนที่ 50 มีดสั้น

ทั้งสองคนรอจนกระทั่งม่านราตรีทอดตัวลงต่ำ แสงจันทร์สาดส่องลงมาในราวป่า จึงค่อยหยุดฝีเท้าลง

ทั่วทั้งร่างเหนื่อยล้าจนหอบหายใจระรัว ทรุดฮวบนั่งแหมะลงกับพื้นพลางหอบหายใจฟืดฟาด

เนิ่นนานทีเดียวกว่าลมหายใจจะสงบลงได้

จากนั้นทั้งสองก็สบตากันแล้วแย้มยิ้ม บัดนี้พวกเขาก็เป็นผู้ที่เคยขับไล่หมีดำจนเตลิดเปิดเปิงแล้วเช่นกัน

จางชิงลุกขึ้นในทันใด ไปหาฟืนมาก่อกองไฟ คืนนี้คงต้องค้างแรมกันที่นี่เสียแล้ว

กองไฟลุกไหม้ส่งเสียงเปรี๊ยะ ๆ ดังลั่นขึ้นมาอย่างรวดเร็ว สาดแสงสะท้อนใบหน้าอันเหนื่อยล้าทว่าตื่นเต้นระคนกันของคนทั้งสอง

จางชิงหยิบเอาซาลาเปาในตะกร้าสะพายหลังออกมา วางไว้ตรงกลางระหว่างกระบองไม้สองท่อน แล้วเริ่มอังไฟย่าง เพียงชั่วประเดี๋ยวเดียว ผิวชั้นนอกของซาลาเปาก็เปลี่ยนเป็นสีทองอร่ามเป็นมันวาว ราวกับก้อนทองตำลึงน้อย ๆ อันอวบอิ่ม ผิวชั้นนอกถูกย่างจนกรอบเกรียมเล็กน้อย ส่งกลิ่นหอมเย้ายวนใจกำจายออกมา