ตอนที่ 46 เนื้อสัตว์

ตอนที่ 46 เนื้อสัตว์

เสี่ยวถวนจื่อที่นั่งอยู่บนม้านั่งอย่างว่าง่าย ประเดี๋ยวก็เอามือปิดตา ประเดี๋ยวก็ปิดปาก ประเดี๋ยวก็เบิกตากว้าง แม้จะดึกดื่นค่อนคืนแล้ว ทว่ากลับกระปรี้กระเปร่ายิ่งกว่าผู้ใด

จางต้านีที่ล้างมือสะอาดกลับมาแล้วรีบขยับเข้าไปใกล้ “ถวนจื่อกลัวลูกกวางหรือไม่”?

เสี่ยวถวนจื่อส่ายหน้า “ไม่กลัว ลูกกวางคือเนื้อสัตว์”

เมื่อเห็นว่าเด็กคนนี้มิได้ตกใจกลัวเรื่องการเชือดลูกกวางจริง ๆ คนทั้งสองจึงค่อยวางใจลงได้

จากนั้นหลี่เถี่ยจู้ก็ใช้มีดเฉือนเนื้อแล่เป็นชิ้นออกมาไม่น้อย ส่งสัญญาณให้ต้าเหนียย่างกิน

กลางดึก ทุกสรรพสิ่งเงียบสงัด มีเพียงแสงจันทร์อันเย็นเยียบส่องผ่านกรอบหน้าต่าง สาดเข้ามาในห้องอย่างเงียบเชียบ