ตอนที่ 44 สายตาดูแคลน

ตอนที่ 44 สายตาดูแคลน

อะไรกันนักหนา

ลูกชายโตจนปานนี้แล้ว ยังประคบประหงมราวกับเด็กสามขวบ มิเห็นหรือว่าเด็กในหมู่บ้านล้วนช่วยกันทำงานทั้งสิ้น?

หญิงผู้นั้นกลอกตาดูแคลนไปหลายครา จึงค่อยเดินกลับบ้าน หากมิใช่เพราะตระกูลจางอยู่ติดกับบ้านของตน นางย่อมไม่ยอมเฉียดกรายมาเป็นแน่

ลำพังกระท่อมมุงหญ้าซอมซ่อของตระกูลจาง แม้แต่กำแพงล้อมเตี้ย ๆ สักชั้นยังไม่มี จะไม่ชักศึกเข้าบ้านได้อย่างไร

นางเห็นอันธพาลเจ้าถิ่นที่เกียจคร้านไม่ทำงานในหมู่บ้าน ชำเลืองมองบ้านหลังนั้นอยู่หลายคราแล้ว หากมิใช่เพราะกลัวว่าอยู่ใกล้แล้วจะพลอยโดนหางเลขไปด้วย นางคงไม่คิดไปเตือนหรอก

ไม่ได้การ ยังคงต้องไปบอกสามีของตน ให้ช่วยซ่อมแซมกำแพงล้อมบ้านตนเองเสียหน่อย