ตอนที่ 42 ฝันหวาน

ตอนที่ 42 ฝันหวาน

เมืองหลินโจว หมู่บ้านเหอสุ่ย

นับตั้งแต่เหล่าผู้ลี้ภัยเร่ร่อนมาตั้งรกรากอยู่ที่นี่ นอกจากตัวปัญหาก่อเรื่องไม่กี่คนแล้ว ก็ถือว่าอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขไร้เรื่องราว

ผู้คนที่เดิมทีอพยพหนีภัยพิบัติมาจากถิ่นกำเนิดเดิม แต่ละคนล้วนผอมโซใบหน้าเหลืองซีด การตรากตรำทำงานตลอดทั้งวันทำให้ทุกคนไม่ได้หยุดพักผ่อน

ทว่าในบรรดาคนเหล่านี้มีเพียงคนเดียวที่เป็นข้อยกเว้น นั่นก็คือจางจี้จู่แห่งตระกูลจาง ช่วงหลายวันมานี้ทุกคนต่างพากันวุ่นอยู่กับการกักตุนฟืน ขุดผักป่า เสาะหาสิ่งที่กินได้สารพัดวิธี แม้กระทั่งเด็กสามขวบยังรู้ความช่วยงาน

มีเพียงจางจี้จู่ พอถึงเวลาทำงานก็เกเรหน้าด้าน บอกว่าตนกินไม่อิ่มไม่มีเรี่ยวแรง เดินไม่ไหวแล้วก็ทำงานไม่ไหวเช่นกัน