ตอนที่ 29 สะสมเสบียง

ตอนที่ 29 สะสมเสบียง

ในเวลานี้เอง จางต้านีตื่นขึ้นในกระท่อมไม้ที่ถูกทิ้งร้าง นางบิดขี้เกียจคราหนึ่ง ก่อไฟย่างเนื้อกระต่ายกินไปชิ้นหนึ่ง จากนั้นจึงแบกตะกร้าสะพายหลังออกเดินทางต่อ

นางไม่รู้เลยว่า บนเส้นทางอพยพหนีภัยอันเวิ้งว้างกว้างใหญ่นี้ ยังจะสามารถตามหาย่า พี่ชายลูกพี่ลูกน้อง และน้องชายลูกพี่ลูกน้องพบหรือไม่ แต่นางยอมอยู่เพียงลำพังคนเดียว ดีกว่าจะต้องอยู่ร่วมกับพ่อแม่ที่เปรียบประดุจมารร้ายคู่นั้น

นางอาศัยเส้นทางในความทรงจำ หลบเลี่ยงฝูงชนอย่างระมัดระวัง พลางเสาะหาผักป่าที่พอกลืนลงคอได้ พลางหาสมุนไพร สิ่งใดก็ตามที่กินประทังชีวิตได้ล้วนเก็บรวบรวมไว้จนสิ้น

นางร้อนใจยิ่งนัก ไม่รู้ว่าจะสามารถเดินย้อนกลับไปถึงหมู่บ้านที่พลัดพรากจากพวกย่าได้ทันก่อนเข้าสู่ฤดูหนาวหรือไม่

หากตามหาย่าไม่พบ อย่างน้อยก็ยังพอหาสถานที่พักพิงได้

อาศัยความหวังนี้ จางต้านีเร่งเดินทางในยามกลางวัน ยามค่ำคืนก็หาถ้ำภูเขาหรือใต้ร่มไม้ใหญ่พักค้างแรมตามมีตามเกิด

ทั่วทั้งร่างเหนื่อยล้าจนแทบหมดเรี่ยวแรงเดินไม่ไหว ทำได้เพียงค่อย ๆ ขยับก้าวไปทีละน้อย ๆ