เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 1 ตื่นขึ้น
ตะวันแผดเผาดั่งเพลิงผลาญ ท้องนภายังคงเป็นผืนฟ้าที่แปลกตาและห่างไกลผืนเดิม มิมีความเปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย ฟ้าครามสดใสยิ่งนัก ช่างงดงามเป็นพิเศษ
สะลึมสะลือมึนงงอยู่สามวัน ท่ามกลางภวังค์กึ่งหลับกึ่งตื่น ซูเหอมิรู้ว่าเหตุใดตนเองจึงมาโผล่ที่โลกใบนี้อย่างไร้สาเหตุ
พยายามเค้นความทรงจำ ก่อนจะมายังโลกใบนี้ ตนกำลังทำสิ่งใดอยู่นะ อืม... ขอลองคิดดู
อ้อ ใช่แล้ว! จำได้ว่ายามนั้นกำลังเดินกลับจากสำนักงานขาย ตลอดทางเอาแต่พร่ำบ่นเรื่องราคาที่อยู่อาศัยที่แพงลิบลิ่วไม่หยุดหย่อน ภายในใจเต็มไปด้วยความจนใจและขื่นขม
ราคาที่อยู่อาศัยที่ไกลเกินเอื้อมถึงนั้น ทำให้ผู้คนรู้สึกว่าตนคงมิอาจมีที่พำนักอันเป็นของตนเองได้ชั่วชีวิต
หากมิเติบโตตลอดไปได้จะดีเพียงใดกันนะ! ลานเรือนเล็กในวัยเยาว์แห่งนั้น แม้จะเป็นเพียงตัวเรือนซอมซ่อที่ก่อขึ้นจากอิฐดินดิบทีละน้อย ๆ แต่มันกลับเก็บกักความทรงจำอันงดงามที่มิอาจมีสิ่งใดทดแทนได้