กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 90 บันทึกของยาม
“โฮก.....โฮก.....โฮก”
ขณะที่ฉือมู่กำลังทำอะไรไม่ถูก จู่ ๆ ก็มีเสียงสัตว์ป่าดังขึ้นข้างหู
ฉือมู่ขนลุกซู่ ไม่มีลังเลแม้แต่น้อย เขาก็เหนี่ยวไกทันที
ชั่วพริบตานั้นฉือมู่รู้สึกว่ามีของเหลวอุ่น ๆ กระเซ็นใส่หน้า เขารู้ว่านั่นน่าจะเป็นเลือดของสิ่งนั้น
แรงถีบมหาศาลทำให้ง่ามนิ้วโป้งของเขาชาจนไร้ความรู้สึก ปืนไฮเทคในมือแทบหลุด
ไม่กี่วินาทีต่อมา ฉือมู่ได้กลิ่นคาวเลือดรุนแรง ตอนที่เขากำลังลังเลว่าจะยิงซ้ำอีกนัดดีไหม ไฟในลิฟต์ก็ติด ๆ ดับ ๆ แล้วกลับมาสว่างอีกครั้งอย่างรวดเร็ว
เมื่อไฟสว่างขึ้น ฉือมู่ก็เห็นภาพตรงหน้าอย่างชัดเจนเสียที