กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 82 คุกเข่าดูถ่ายทอดสด
ฉือมู่รวบรวมแรงทั้งหมดพุ่งลงมาถึงชั้นล่างได้สำเร็จ เขารู้สึกว่าอีกไม่กี่นาทีตัวเองคงหายใจไม่ออกโดยสิ้นเชิง
“เลิกดิ้นรนได้แล้ว รีบให้พวกเรากินซะ!”
“ฮี่ ๆ ๆ ที่บ้านไม่มียาแก้แพ้หรอก ต่อให้นายดิ้นรนยังไงก็เปล่าประโยชน์!”
พ่อแม่ภูตผีพยายามพูดยุยงฉือมู่ไม่หยุด ฉือมู่ไม่สนใจ พยายามคลานไปยังโต๊ะอาหารด้วยแรงทั้งหมดที่มี
เบียร์กระป๋องที่พี่ชายส่งให้เมื่อครู่ ฉือมู่ยังไม่ได้เปิด เพราะปกติเขาไม่ดื่มเหล้า