กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 68 ขึ้นชั้นเจ็ดอีกครั้ง
ตอนเกิดอาการผิดปกติ ฉือมู่ร้อนใจเกินไปจนลืมรางวัลที่ได้รับไปแล้ว
ถ้าตอนนั้นนึกขึ้นได้ ก็คงไม่ลนลานขนาดนี้
“แต่ช่างเถอะ ถ้าไม่ได้เจอหัวหน้าพ่อครัวหลี่ ฉันก็คงไม่มีทางรู้เรื่องมากมายขนาดนี้ ถือว่าได้ดีเพราะเคราะห์แท้ ๆ”
ฉือมู่ปลอบใจตัวเองแบบนั้น แล้วเตรียมกลับไปที่ห้องพักผู้ป่วย
ตอนอยู่ในลิฟต์ เพราะฉือมู่กินน้อย ผู้ป่วยคนอื่น ๆ ยังอยู่ในโรงอาหารกันหมด โรงพยาบาลจิตเวชทั้งแห่งจึงแทบไม่มีคน
ในลิฟต์มีฉือมู่แค่คนเดียว เขาสังเกตเห็นอย่างประหลาดใจว่าปุ่มชั้นเจ็ดปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง เขาจำได้ลาง ๆ ว่าตอนเพิ่งไปโรงอาหารเมื่อครู่ยังไม่มีปุ่มชั้นเจ็ด