กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 56 คนที่ห้าที่ไม่มีทางมีอยู่จริง ผู้ที่หายตัวไปคือศิษย์พี่สาม
ฉือมู่ตกใจจนแทบเสียสติ ยืนอยู่กับที่ด้วยใบหน้าซีดเผือด
ไหล่ที่เขาตบโดนเป็นของคนที่ห้า ซึ่งไม่มีทางมีอยู่ในห้องผู้ป่วยนี้!
หรือบางทีคนคนนั้นอาจไม่ใช่คนด้วยซ้ำ…
ฉือมู่เงยหน้าพรวด อยากมองว่าใครยืนอยู่ข้างหน้า
แต่ตอนนั้นฉือมู่ถึงเพิ่งได้สติ
ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร แสงเทียนก็สลัวลงมากแล้ว สลัวจนเขามองไม่เห็นด้วยซ้ำว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเป็นใคร
เขามองเห็นแค่เงาดำเลือนราง
“บ้าเอ๊ย… นี่ นี่มันตัวอะไร?!”