กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 19 นาฬิกาทรายแห่งเวลา
พนักงานประจำขบวนรถไฟเพียงส่งยิ้มพิศวงให้ฉือมู่ ก่อนจะหันหลังเดินจากไป
เมื่อเห็นพนักงานประจำขบวนรถไฟจากไป ฉือมู่ก็ถอนหายใจโล่งอก ร่างกายที่เกร็งเขม็งพลอยผ่อนคลายลง
“ดีที่อดทนไว้ได้จนถึงสุดท้าย ไม่ได้ขานตอบ ไม่อย่างนั้นคงฝ่าฝืนกฎไปแล้ว แต่จะว่าไป เรื่องเล่าสยองขวัญครั้งนี้ทดสอบความแข็งแกร่งทางจิตใจมากจริง ๆ เกือบจะอดใจไม่ไหวแล้วเชียว.......”
ฉือมู่คิดในใจ ถ้าจิตใจไม่เข้มแข็งพอ เมื่อครู่นี้เขาคงเผลอตอบพนักงานประจำขบวนรถไฟไปเพราะความกลัว
แน่นอนว่าฉือมู่ไม่ลืมจางต้าต้าตัวปัญหา เขาลงจากเตียงแล้วจ้องจางต้าต้าเขม็ง