กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 9 อาจิ่วแปลกประหลาด
“ครืน ๆ!”
จู่ ๆ ก็มีเสียงฟ้าร้องดังขึ้นนอกหน้าต่าง สายฟ้าฟาดผ่านท้องฟ้า
ฉือมู่เดินไปข้างเตียง เห็นหยาดฝนขนาดเท่าเมล็ดถั่วเหลืองตกลงมาจากฟากฟ้าไม่ขาดสาย ผู้คนบนถนนต่างวิ่งหนีหาที่หลบฝนกันอย่างลนลาน
ทั้งที่เพิ่งเที่ยงวัน ท้องฟ้ากลับมืดครึ้มถึงเพียงนี้
“ดูท่าหยางฉวี่คงกลับมาเร็วขึ้นแล้ว ต้องรีบไปตามอาจิ่วมาดูเงานี้”
ฉือมู่พึมพำกับตัวเอง หยิบขนมไปสองสามเม็ดแล้วออกจากห้อง มุ่งหน้าไปยังห้องเก็บของ
อาจิ่วบอกว่า ตอนนี้เธอพักอยู่ในห้องเก็บของ