กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ปลาทองทมิฬ
ตอนที่ 147 หลี่จื้อ คราวนี้ข้าหนีการถูกตีไม่พ้นแล้ว
ฝางอี๋อ้ายมีสีหน้าหวาดผวาพลางพยายามดิ้นให้หลุด ทว่าเสียดายที่เขายังอายุน้อยเกินไป ยามนี้ยังมิใช่คู่ต่อสู้ของฝางเสวียนหลิง จึงถูกฝางเสวียนหลิงลากไปยังลานด้านหลังอย่างฝืนใจ
หลี่จื้อมองเฉิงฉู่โม่กับฝางอี๋อ้ายถูกพาตัวไป เขาเหลือบมองหลี่ซื่อหมินด้วยความรู้สึกผิด ก่อนลุกขึ้นคิดจะจากไป
“ท่านพ่อ ข้าอิ่มแล้ว ข้าขอกลับไปนอนก่อน...”
หลี่ซื่อหมินเผยฟันขาวเป็นแถว ก่อนเคาะโต๊ะแล้วกล่าวว่า “อย่าเพิ่งรีบร้อน นั่งลงก่อน”
หลี่จื้อนั่งลงอย่างไม่เต็มใจ เขารู้สึกอยู่เสมอว่าบรรยากาศนี้ดูไม่ชอบมาพากล...
ไม่นานนัก เสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดของเฉิงฉู่โม่ก็ดังขึ้นจากลานด้านหน้า