กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ปลาทองทมิฬ
ตอนที่ 42 ความสำคัญของกระแสความเห็นสาธารณะ
จางเซิ่นจี่ร้องไห้โฮขึ้นมาอย่างคับแค้นใจ เขาจะบอกเรื่องน่าอับอายเช่นนี้แก่ฉู่หยุนได้อย่างไร อีกทั้งยังคิดไม่ออกด้วยว่าฉู่หยุนล่วงรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร
“หรือว่า...เขาจะเป็นศิษย์เซียนจริง ๆ ทุกสิ่งล้วนเป็นเซียนบอกแก่เขา?” จางเซิ่นจี่เสนอความเป็นไปได้ข้อหนึ่ง ทว่าในชั่วพริบตาถัดมากลับถูกจางเลี่ยงตบฉาดเดียวจนหน้ามืดตาลาย
“ยังจะเซียนอันใดอีก? หากบนโลกนี้มีเซียนจริง ปฐมฮ่องเต้คงมีอายุวัฒนะไปนานแล้ว!” จางเลี่ยงเอ่ยถากถางอย่างไร้เยื่อใย ก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ด้วยความเดือดดาลและเก็บกด
สกุลหลี่ลูบใบหน้าของจางเซิ่นจี่ด้วยความปวดใจ แล้วถามจางเลี่ยงด้วยสีหน้าเคียดแค้นว่า “นายท่าน แล้วตอนนี้จะทำอย่างไรเจ้าคะ?”