ตอนที่ 34 กฎหอมอร่อยที่ไม่มีวันล้าสมัย

ตอนที่ 34 กฎหอมอร่อยที่ไม่มีวันล้าสมัย

ครั้นถึงวันรุ่งขึ้น ฉางซุนอู๋จี้ซึ่งแทบมิได้นอนตลอดคืนก็มายังโถงใหญ่เพื่อเตรียมรับประทานอาหารเช้า ทว่ายังมิทันก้าวเข้าไปก็ได้กลิ่นเหม็นเน่าลอยมา

“ผู้ใดมาปลดทุกข์ในที่นี้กัน? ไร้มารยาทเกินไปแล้วกระมัง!” ฉางซุนอู๋จี้ยกมือปิดจมูกของตนพลางเดินเข้าโถงใหญ่ ก่อนจะเห็นฉู่หยุนกำลังกินสิ่งของสีดำคล้ำชนิดหนึ่งที่ไม่รู้ว่าเป็นอะไรด้วยสีหน้าเปี่ยมความพึงพอใจ

เมื่อเดินเข้าไปใกล้จึงพบว่า กลิ่นเหม็นเน่านั้นแท้จริงแล้วแผ่ออกมาจากสิ่งของในมือฉู่หยุน

ส่วนหลี่ซื่อหมินที่ออกมาก่อนฉางซุนอู๋จี้ เวลานี้ก็ขมวดคิ้วหลบไปอยู่ตรงมุมห้องเช่นกัน ครั้นเห็นฉางซุนอู๋จี้แทบถูกกลิ่นรมจนสลบ ก็ยังกล่าวอย่างสมน้ำหน้าว่า “เร็วเข้า อย่ายืนใกล้เกินไป หากถูกกลิ่นรมจนสำลักขึ้นมาจะไม่ดีเอา”