ตอนที่ 16 หึ ไร้เดียงสานัก~

ตอนที่ 16 หึ ไร้เดียงสานัก~

หลี่ไท่เดินวนเวียนอยู่หน้าห้องพักของฉู่หยุนอยู่นาน ทว่ายังคงวางความหยิ่งทะนงของตนไม่ลง ครั้นกำลังคิดจะล้มเลิก ฉู่หยุนก็พอดีกลับมาที่ห้องพร้อมถือบะหมี่หนึ่งชาม

“เจ้ายืนอยู่หน้าห้องข้าทำอันใด?” ฉู่หยุนถามด้วยสีหน้ากังขา

หลี่ไท่เงยหน้ามองดวงจันทร์บนท้องฟ้าอย่างกระอักกระอ่วน พลางอ้ำอึ้งกล่าวว่า “ข้ายืนดูดวงอาทิตย์อยู่ตรงนี้”

ฉู่หยุนกลอกตาขาว “สมองเสียไปแล้วหรืออย่างไร กลางดึกเช่นนี้ยังจะดูดวงอาทิตย์?”

หลี่ไท่เพิ่งตระหนักว่าตนเองเอ่ยวาจาโง่เขลาเช่นนั้นออกไป อยากหาหลุมสักแห่งมุดหนีให้รู้แล้วรู้รอด