กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 144 สังหารเซียวจ้าน แบ่งชิ้นส่วนศพ
รอบข้างมืดมิดไปหมดจนแทบมองอะไรไม่เห็น
แต่สำหรับยอดฝีมือขั้นพลังแฝงสมบูรณ์แบบ ในระยะหลายสิบเมตรยังสัมผัสได้ชัดเจนถึงกลิ่นอายความน่ากลัวที่แผ่ออกมาจากอีกฝ่าย
ฟึ่บ! ฟึ่บๆ! ฟึ่บๆ!
เสียงแหวกอากาศดังขึ้น พริบตาเดียวเงาร่างหลายสายก็ตามมาทัน พวกเขากระจายตัวล้อมรอบเซียวจ้านหนึ่งวง ขังเซียวจ้านไว้ตรงกลางอย่างแน่นหนา
เซียวจ้านในตอนนี้ไม่ต่างจากธนูหมดแรงส่ง และเป็นเต่าในไหที่ไร้ทางหนี!
“ไง ไม่หนีต่อแล้วเหรอ?”
เจ้าเฟิงอิ้นจ้องมองเซียวจ้านผ่านความมืด แม้จะห่างกันแค่สิบกว่าเมตรและเห็นเพียงเงาร่างเลือนราง เขาก็ยังแค่นเสียงเย็นชาพลางพูดว่า “แกที่เป็นไอ้หัวขโมยไม่ใช่ปากดีอวดเก่งมาตลอดหรอกเหรอ?”
“ไหนบอกว่า มาคนเดียวแกจะฆ่าคนเดียว มาเป็นคู่แกจะฆ่าทั้งคู่ไม่ใช่รึไง?”
“แน่จริงมึงก็อวดเก่งต่อสิวะ!”