กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 127 ศึกชี้เป็นชี้ตาย ไม่ตายไม่เลิกรา
เมื่อเห็นท่าไม่ดี โดยไม่ต้องรอให้ต้วนหมิงเจ๋อออกปาก ยอดฝีมือขั้นพลังแฝงของตระกูลต้วนยี่สิบสามสิบคนก็กรูกันเข้าไปล้อมเจ้าเฟิงอิ้นไว้ตรงกลางทันที
“คิดจะสู้แบบยอมตายไปด้วยกันงั้นเหรอ”
สายตาของเจ้าเฟิงอิ้นเฉียบคมดุจสายฟ้า กวาดมองไปรอบหนึ่ง ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะลั่น “ดี ตอนนี้ฉันตัวคนเดียว ไม่มีอะไรต้องห่วงหน้าพะวงหลังอีก ในเมื่อตระกูลต้วนของพวกแกมันไร้ศีลธรรม คิดจะสมรู้ร่วมคิดกับฆาตกร ฉันก็อยากจะดูนักว่าวันนี้ตระกูลต้วนของพวกแกจะมีคนรอดไปได้สักกี่คน!”
ก้าวที่สาม ย่ำออกไปอย่างดุดัน!
พลังแฝงในกายของเจ้าเฟิงอิ้นพลุ่งพล่าน ลมปราณหมุนวนขึ้นฉับพลัน ร่างผอมแห้งที่เดิมทีดูทรุดโทรมเหมือนขอทานชรากลับเหยียดตรงขึ้นมาอย่างสง่าผ่าเผยในพริบตา ไอสังหารแผ่คลุมไปทั่ว
ไม่มีอะไรต้องพะวงหลัง!
เวลาที่คนเราไม่มีเรื่องให้ต้องห่วงและไม่มีอะไรให้ต้องกลัว นั่นแหละคือน่ากลัวที่สุด เพราะจะเหมือนคนบ้าที่ทำได้ทุกอย่าง!
“เอาดาบของผมมา”
เซียวจ้านยื่นมือออกไป เนตรหมาป่าก็รีบส่งดาบพิฆาตหมาป่าคู่ใจของเขามาให้ทันที