กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 115 รนหาที่ตายเอง ก็จัดให้ตามนั้น
“น้าเสียน...”
“เซียวจ้าน นายใช่ไหม”
พอสายติด เซียวจ้านยังไม่ทันได้พูด ก็โดนเสียงร้อนรนของหลินเสียนแทรกขึ้นมาก่อน แถมยังปนเสียงสะอื้นด้วย “ในที่สุดนายก็เปิดเครื่องเสียที ฮือๆๆ...”
พูดไม่ทันไร เธอก็ร้องไห้โฮจนพูดแทบไม่เป็นคำ
ความรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีในอกของเซียวจ้านยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น เขาจึงถามว่า “น้าเสียน น้าอย่าเพิ่งร้องไห้ ค่อยๆ พูด เกิดอะไรขึ้นกันแน่ครับ”
“พ่อบุญธรรมกับแม่บุญธรรมเค้า...”
“พวกเขาโดนคนจับตัวไปแล้ว!”
หลินเสียนพูดไปร้องไห้ไป “ความผิดฉันเอง! ผิดที่ฉันดูแลพวกเขาไม่ดี ทำทั้งสองคนหายไป!”
คำพูดของหลินเสียนเหมือนฟ้าผ่าลงกลางหัวของเซียวจ้านอย่างจัง ชั่วพริบตานั้น สีหน้าของเซียวจ้านก็เย็นยะเยียบราวกับน้ำแข็ง แววตาคมกริบดั่งมีด พลังแฝงในร่างพลุ่งพล่าน จนอุณหภูมิในห้องโดยสารรถพลอยลดฮวบลงตามไปด้วย