ตอนที่ 103 ชักดาบข่มขวัญ ผู้หญิงของฉันแกแตะไม่ได้

ตอนที่ 103 ชักดาบข่มขวัญ ผู้หญิงของฉันแกแตะไม่ได้

คำพูดประโยคเดียว ทำเอาทุกคนอึ้งไปตามๆ กัน

แฟนเหรอ

เฉียนป้านเฉิงเลิกคิ้วขึ้น หน้าตาตกใจสุดขีด ในใจคิดว่า 'คุณเซียวมีเมียแล้วไม่ใช่เหรอ แถมคุณหนูซูก็เป็นผู้หญิงที่ดีและเข้าใจคนอื่นมากด้วย!'

'เหยียบเรือสองแคมแบบนี้ มันจะดีจริงๆ เหรอ'

มุมปากของหลี่ชุนเฟิงกระตุกรัวๆ เหมือนโดนใครตบหน้าฉาดใหญ่ ม่านตาหดเล็กลง จ้องมองอาวุธคัพอีของเนตรหมาป่าที่แนบชิดอยู่กับแขนของเซียวจ้าน ไฟโทสะลุกโชนในแววตา

“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้...”

ยังไงก็เป็นมหาเศรษฐีเมืองเอก กิริยามารยาทที่ควรมีก็ยังพอมีอยู่ หลี่ชุนเฟิงโมโหในใจแต่ไม่ได้อาละวาดตรงนั้น เขาสะบัดมือขวาที่ค้างอยู่กลางอากาศทิ้งอย่างแรงแล้วก้าวเท้ายาวๆ จากไป ตอนเดินสวนกับเซียวจ้านก็ส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอ “คุณเซียว โชคดีจริงๆ นะ!”

จากนั้นก็เดินเข้าโรงแรมเยว่ไหลไปโดยไม่หันกลับมามองอีก

“คุณเซียว นี่มัน...”