กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 97 วิญญาณหมาป่ามาถึง พ่อแท้ๆ ในสายเลือด
สีหน้ารองผอ.หลิวดูย่ำแย่ลงไปอีก เขาไม่ได้ตอบคำถามของซูมู่ชิวทันที แต่หันไปมองเซียวจ้านด้วยความกระอักกระอ่วนใจแล้วเอ่ยถามอย่างสงสัย “คุณเซียวครับ ลูกสาวคุณยังเด็ก อวัยวะและการทำงานต่างๆ ของร่างกายยังพัฒนาไม่เต็มที่ ภูมิต้านทานก็ค่อนข้างต่ำ”
“ตามหลักแล้ว การถูกฉีดฮอร์โมนไม่ทราบชนิดเข้าไปในปริมาณมากกะทันหัน จนตัวร้อนจัด อวัยวะภายในเสียหาย เม็ดเลือดผิดปกติ ด้วยสภาพร่างกายของเด็กขนาดนี้ ไม่น่าจะทนไหวเลยด้วยซ้ำ”
“การที่แกทนมาได้จนถึงตอนนี้นับว่าเป็นปาฏิหาริย์มาก เหมือนกับว่า...”
เซียวจ้านรู้ว่าเขาอยากถามอะไร
จึงพยักหน้าแล้วบอกว่า “ไม่ปิดบังรองผอ.หลิวหรอกครับ ผมพอจะมีความรู้เรื่องการแพทย์อยู่บ้าง ตอนไปเจอลูกสาว ตัวแกยังร้อนไม่หยุด ผมเลยใช้วิธีปฐมพยาบาลเบื้องต้นไปหน่อย”
“อ้อ?”
แววตาของรองผอ.หลิวเป็นประกายขึ้นมาทันที แม้เซียวจ้านจะพูดเหมือนเป็นเรื่องธรรมดา แต่เขาเป็นหมอมืออาชีพ ย่อมรู้ดีว่าวิธีปฐมพยาบาลที่เซียวจ้านใช้นั้นต้องไม่ธรรมดาแน่นอน!
อย่างน้อยที่สุด ถ้าอาการของซูเสี่ยวเหมิงทรุดหนักลง ตัวเขาเองก็คงไร้ปัญญาจะยื้อชีวิตไว้ได้!
นี่น่ะหรือที่เรียกว่าพอมีความรู้เรื่องแพทย์อยู่บ้าง?