กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 82 คลื่นลมรวมตัว สุสานหย่งอันหลิง
“บัดซบ!”
พอฟังจางเฟิงหลินเล่าจบและรู้ว่าหลิวจื่ออ๋างลูกชายถูกเซียวจ้านจับตัวไป หลิวฮั่นกงก็เดือดจัดจนตบโต๊ะผึ่งลุกขึ้นยืนพลางด่าลั่น “ไอ้เซียวจ้านมันรนหาที่ตายแท้ ๆ! พวกเรายังไม่ทันได้ลงมือกับมัน มันกลับใจร้อนแจ้นมาหาเรื่องถึงที่เองเลยนะ!”
“รนหาที่ตาย!”
“มันนึกว่าตัวเองยังเป็นคุณชายน้อยตระกูลเซียวที่ชี้นกเป็นนกชี้ไม้เป็นไม้เหมือนเมื่อก่อนหรือไง ถึงคิดว่าพวกเราเห็นหน้ามันแล้วยังต้องคอยพะเน้าพะนอพยักหน้าค้อมหัวเป็นหมาเหมือนเดิมน่ะ!”
ยามโทสะพลุ่งพล่าน กลิ่นอายความโกรธก็แผ่ซ่านจนแทบสำลัก!
จางเฟิงหลินหน้าดำคร่ำเครียดพลางพูดว่า “มันติดคุกมาตั้งหลายปี เพิ่งออกมาเมื่อวานนี้ ครอบครัวก็พังพินาศ ไม่เหลืออะไรติดตัวสักอย่าง ย่อมต้องแค้นพวกเราเข้ากระดูกดำอยู่แล้ว”
“ตามหลักแล้ว ด้วยอิทธิพลของสามตระกูลใหญ่เราทางฝั่งใต้เมืองตอนนี้ มีแค่มันคนเดียวก็ไม่เห็นต้องไปกลัวอะไร”
“แต่ก็นั่นแหละ เพราะมันไม่เหลืออะไรแล้ว มันถึงได้กล้าทำอะไรไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม! หมาจนตรอกยังกระโดดข้ามกำแพง กระต่ายจวนตัวยังกัดคน ศัตรูที่ถูกต้อนจนมุมนี่แหละยิ่งอันตรายสุด ๆ!”
ใช่แล้ว ทางตันจนมุม!