กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 33 ผ่านไปห้าปี จับมือกันครั้งแรก
เสียงของเซียวจ้านไม่ได้ดังมาก แต่กลับก้องกังวานเหมือนฟ้าผ่า
“แกว่าอะไรนะ???”
รอยยิ้มเยาะอย่างได้ใจของหวังเหมยแข็งค้างบนหน้าทันที หัวใจกระตุกวูบ ยังนึกว่าหูตัวเองฝาดไป จึงอึ้งไปแล้วพูดว่า “แกพูดใหม่อีกทีซิ!!!”
ยังจะให้พูดอีกเหรอ
พูดบ้าอะไรล่ะ ยิ่งพูดยิ่งขายหน้า!
“แม่!”
ซุนจื่ออี๋หน้าแดงก่ำ ขอบตามีน้ำตาคลอ เสียงเรียก “แม่” คำนี้เต็มไปด้วยความอัดอั้นและสะอึกสะอื้น เธอพุ่งเข้าไปลากหวังเหมยลงมาจากรถเบนท์ลีย์มัลแซนน์โดยไม่พูดพร่ำทำเพลง แล้วรีบอธิบายว่า “เขาพูดถูกแล้ว เสื้อผ้าเขาก็ซื้อให้มู่ชิว รถเขาก็ซื้อให้มู่ชิวเหมือนกัน เส้าฮุยรีบไปเลยยังไม่ทันได้ซื้อของให้หนู...”
ตึ้ก!