กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 21 ตัวตนพิเศษของเซียวจ้าน
เวลานั้น
ณ สนามกอล์ฟแถบชานเมืองทางตะวันตกของนครเฉวียน
“ไม่ได้ดวลกันแค่ครึ่งเดือนกว่า ฝีมือตีกอล์ฟของผู้การซ่งพัฒนาเร็วมาก เก่งวันเก่งคืนจริง ๆ กระดูกแก่อย่างฉัน ต่อไปคงสู้คุณไม่ไหวแล้วล่ะ”
ซูปิ่งเทียนนั่งลงบนโซฟาใต้ร่มกันแดด วางไม้กอล์ฟลง แล้วรินชาร้อนมาสองถ้วย
ด้านข้างมีชายวัยกลางคนคนหนึ่งนั่งอยู่
ซึ่งก็คือซ่งชิงซาน ผู้การสำนักงานตำรวจนครเฉวียน
“ผู้เฒ่าซูพูดอะไรแบบนั้นครับ”
ซ่งชิงซานส่ายหน้าพลางยิ้ม “ฝีมือตีกอล์ฟของผม ท่านเป็นคนจับมือสอนมาทั้งนั้น พูดไปแล้ว ผมควรเรียกท่านว่าอาจารย์ด้วยซ้ำ ตาผมไม่ได้บอดสักหน่อย จะดูไม่ออกได้ยังไงว่าท่านจงใจออมมือให้ผม?”