เนื้อกระต่ายย่าง

เนื้อกระต่ายย่าง

ปีเทียนเจิ้งที่ยี่สิบเก้า ปลายฤดูร้อน

แม้ว่าช่วงร้อนจัดจะผ่านพ้นไปแล้ว แต่ไม่กี่วันมานี้อากาศก็ยังอบอ้าวอยู่บ้าง

เยี่ยชิงชิงค่อนข้างขี้ร้อน หลังตื่นนอนจึงไม่ได้สวมชุดชาวหูที่ใส่เป็นประจำ แต่เลือกเสื้อคลุมคอกลมเนื้อบางระบายอากาศได้ดีมาสวมแทน เมื่อเทียบกับกระโปรงหลากสีทั้งสีสดสะดุดตาหรือสีอ่อนเรียบหรูแล้ว นางยังคงชอบเครื่องแต่งกายแบบบุรุษที่เคลื่อนไหวสะดวกมากกว่า

ตอนจะออกจากบ้าน เยี่ยชิงชิงเหลือบมองท้องฟ้าที่มีเมฆหนาทึบก่อตัวเป็นชั้น ๆ กับใบไม้เขียวที่ถูกลมหอบปลิวไปโดยไม่ได้ตั้งใจ

อากาศแบบนี้นะ มักจะมีฝนห่าใหญ่เทลงมาง่ายที่สุด

นางลังเลอยู่ชั่วครู่ สุดท้ายก็ทนเสียงพร่ำบ่นจากทั้งผู้ดูแลชรากับเยี่ยเจี่ยนไม่ไหว จึงหยิบร่มกระดาษน้ำมันติดมือไปด้วยคันหนึ่ง

เยี่ยเจี่ยนตั้งใจจะตามนางออกไปด้วย แต่เยี่ยชิงชิงใช้ร่มต่างกระบี่ ขวางไว้ที่หน้าอกของเขา กันตัวเขาไว้ที่ประตูใหญ่อย่างคล่องแคล่ว

เยี่ยชิงชิงเลิกคิ้ว เริ่มคิดบัญชี “สี่วันก่อนพาเจ้าไปขี่ม้าที่ชานเมือง สามวันก่อนพาเจ้าออกไปเตะชู่จวี เมื่อวานซืนข้าไปดื่มเหล้าที่ตลาดทิศตะวันออก เจ้าก็จะตามไปให้ได้ ตื๊ออยู่ครึ่งค่อนวัน สุดท้ายข้าก็ยอม”

“ส่วนเมื่อวานนะ ไปจวนเจาหนิงด้วยกันเพื่อดูคุณชายน้อยที่เพิ่งเกิด” พูดถึงตรงนี้ เยี่ยชิงชิงก็หยุดไปนิดหนึ่ง “อืม อันนี้นับเป็นธุระจริงจัง ไม่นับว่าออกไปเที่ยวเล่น ก็ไม่ต้องนับรวมแล้วกัน”