เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จิ้งจอกเก้าหาง
ตอนที่ 0020 นกคีรีบูนของประธานบริษัทยันเดเระผู้ยึดติด 20
เซี่ยเวยเวยรู้ดีว่าถึงจะตะโกนโวยวายดังแค่ไหนก็ไม่มีใครปล่อยเธอไป
โอกาสเดียวของเธอคือการเก็บรักษากำลังไว้
ดังนั้นในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา เธอจึงเลิกร้องไห้โวยวาย ทำเพียงเฝ้าสังเกตและรอคอยอย่างเงียบงัน
จนกระทั่งในเย็นวันหนึ่งที่อากาศอบอ้าว โอกาสก็มาถึง
บอดี้การ์ดสี่คนนั่งอยู่ข้างโต๊ะอาหารที่ไม่ไกลนัก พวกเขามองดูเธอสลับกับดื่มสุราไปด้วย
เมื่อตกดึก ขวดสุราล้มระเนระนาด เสียงพูดคุยของพวกเขาเริ่มอ้อแอ้ สุดท้ายก็ฟุบหลับคาโต๊ะไม่ได้สติ
มีเพียงคนเดียวที่ยังฝืนประคองศีรษะไว้ด้วยเปลือกตาที่หรี่ลงครึ่งหนึ่ง
เซี่ยเวยเวยหัวใจเต้นแรง รู้ดีว่ารอต่อไปไม่ได้แล้ว เธอจงใจขึ้นเสียงแล้วตะโกนไปทางนั้น “ฉันหิวแล้ว จะกินข้าว”
บอดี้การ์ดที่ยังตื่นอยู่พึมพำออกมาประโยคหนึ่ง เขาลุกขึ้นยืนอย่างโงนเงน คว้าจานกับข้าวที่เหลือครึ่งหนึ่งบนโต๊ะมาลวก ๆ แล้วเดินโซเซมาหาเธอ