เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จิ้งจอกเก้าหาง
ตอนที่ 0006 นกคีรีบูนของประธานบริษัทยันเดเระผู้ยึดติด 6
เซี่ยอวี่ฟังคำพูดแปลกประหลาดของเซี่ยเวยเวยผ่านหูโทรศัพท์แล้วรู้สึกโมโหขึ้นมา “พี่ แค่ไม่เจอกันวันเดียว พี่ก็แกล้งทำเป็นไม่รู้จักผมแล้วเหรอ พี่ไม่กลัวผมไปฟ้องพ่อกับแม่ว่าพี่รังแกผมหรือไง”
เซี่ยเวยเวยถึงเพิ่งได้สติว่า เป็นเซี่ยอวี่น้องชายแท้ ๆ ของเธอที่โทรศัพท์มา
ทว่าในความทรงจำของเซี่ยเวยเวย เซี่ยอวี่มักจะนอบน้อมและเคารพเธอเสมอมา ไม่เคยเป็นเหมือนตอนนี้ที่เอะอะก็จะไปฟ้องคนในครอบครัวให้มาหนุนหลังเขา
ชาติก่อนเซี่ยเวยเวยเคยชินกับการมีคนคอยปรนนิบัติ จะไปทนรับความโกรธแบบนี้ได้ที่ไหน เธอชักสีหน้ากลอกตา “เซี่ยอวี่ นายจะไปฟ้องพ่อแม่ก็ไปสิ นายคิดว่าฉันยังจะกลัวพวกเขาอยู่อีกหรือไง ฉันคือเซี่ยเวยเวย เซี่ยเวยเวยที่ทั้งรวยและสวยนะ”
เซี่ยอวี่ฟังคำพูดของเซี่ยเวยเวย แล้วก็จับจุดสำคัญคำว่า ‘รวยและสวย’ ได้ในทันที
เซี่ยเวยเวยมีหน้าตาสะสวยอยู่บ้าง หน้าตาดีน่ะใช่ แต่คำว่า ‘รวย’ นี้น่าจะฝืนไปหน่อย...
นอกเสียจากว่า พี่สาวของเขาจะไปเกาะเศรษฐีเข้าแล้ว
เซี่ยอวี่กลอกตาไปมา ตัดสินใจจะลองหยั่งเชิงดูสักหน่อย
เขากดความโมโหเอาไว้ แล้วเปลี่ยนเป็นน้ำเสียงกึ่งเชื่อกึ่งสงสัยและจงใจพูดว่า “พี่ พี่รวยเหรอ ผมไม่เชื่อหรอก ตอนนี้แม่ยังมีโรคร้ายรุมเร้า ถ้าพี่รวย ทำไมไม่ให้แม่แอดมิตผ่าตัดล่ะ”