กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 324 ไม่ได้มีแค่คนเดียว
วันระบายอากาศผ่านพ้นไป ชีวิตในเหมืองแร่ก็กลับคืนสู่สภาพซังกะตายเหมือนเช่นเคย
แผลที่กระดูกสะบักของอาจิ่วตกสะเก็ดภายในเวลาสามวัน
นางใช้เศษหินที่ฝนจนคมสะกิดสะเก็ดแผลออก ปล่อยให้มันสมานตัว แล้วก็สะกิดออกอีกครั้ง
ทำซ้ำไปซ้ำมาอยู่เจ็ดแปดรอบ จนกระทั่งผิวหนังบริเวณนั้นมีสัมผัสไม่ต่างจากส่วนอื่น จึงถือว่าเสร็จสิ้น
นางกลัวว่าหากทิ้งร่องรอยเอาไว้ จะถูกผู้คุมงานตาไวคนไหนสังเกตเห็นความผิดปกติเข้า
ในสถานที่แห่งนี้ แค่มีดวงตาเพิ่มขึ้นมาสักข้างก็อาจถูกมองว่าเป็นสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์แล้วลากไปเผาทิ้งได้
หลินชิงหวงไม่ได้สนใจวิธีการพรางตัวแบบทำร้ายตัวเองของนาง
แผนผังในหัวของนางได้แผ่ขยายไปทั่วทั้งมุมโลกีย์แล้ว