กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 312 บัญชีเลือดและเชื้อไฟ
“ไม่รู้สิ” เหล่ากู่โถวกล่าว “แต่ข้ารู้ว่ามีคนสังเกตเห็นรอยแยกนั้นแล้ว คนที่สังเกตเห็น มักจะมาที่นี่”
ประโยคเดียวมีนัยสองชั้น
หลินชิงหวงฟังออก เขาไม่ได้รอแค่เธอเพียงคนเดียวในถ้วยน้ำร้อนนี้ แต่เขากำลังรอ “คนที่สังเกตเห็น” รุ่นแล้วรุ่นเล่าอยู่หลังรอยแยกนั้น
“มีคนรู้เรื่องที่นี่กี่คน?”
“ที่นับได้ ก็น่าจะประมาณสามร้อย” เหล่ากู่โถวกล่าว “สามสิบปี มาๆ ไปๆ คนที่เหลืออยู่มีสามร้อย”
สามร้อย
หลินชิงหวงตอกย้ำตัวเลขนี้ลงในความทรงจำ
สามร้อยคน กระจัดกระจายอยู่ในเขตเหมืองของมุมโลกีย์