เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 297 ประโยคสุดท้าย: หัวหน้าครูฝึก จงมีชีวิตอยู่!
เศษดวงวิญญาณหนึ่งพันดวงสุดท้าย ภายใต้การกลืนกินที่เปรียบเสมือนลมหายใจของจักรวาลจากเจ้าแห่งดวงจิตนั้น ได้ต้านทานมานานแสนนานแล้ว
นานจนกระทั่งลูกบอลของเจ้าแห่งดวงจิตได้ทำการสูดลมหายใจเข้าออกจนครบสามรอบ
สำหรับกระบวนการย่อยดวงจิตตามปกติแล้ว สิ่งนี้ไม่นับเป็นอะไรเลยด้วยซ้ำ
แต่สำหรับเศษดวงวิญญาณหนึ่งพันดวงที่แม้แต่รูปกายก็แทบจะรักษาไว้ไม่ได้ นี่คือปาฏิหาริย์ชัด ๆ!
ทว่าปาฏิหาริย์นั้นต้องแลกมาด้วยราคาที่ต้องจ่าย
ลมหายใจครั้งแรก จุดแสงสามร้อยจุดถูกแรงดูดดึงจนยืดออกเป็นเส้นยาว แตกหัก และกลายเป็นละอองสีทองที่เล็กละเอียดที่สุด ก่อนจะถูกม้วนเข้าไปในความเงางามบนพื้นผิวของลูกบอลโดยไม่แม้แต่จะเกิดฟองอากาศ
ลมหายใจครั้งที่สอง หายไปอีกสองร้อยจุด