กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 290 ท้องฟ้าสีเทาม่วง
เธอเคยคิดว่าอารยธรรมอมตะนั้นน่ากลัวเพราะมีดาวฤกษ์คอยหนุนหลังอยู่ แต่ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าดาวฤกษ์ดวงนั้นเป็นเพียงอุปกรณ์ต่อพ่วงเท่านั้น
แก่นแท้ของร่างแม่ที่แท้จริงอยู่ที่นี่
ระบบอารยธรรมที่สมบูรณ์แบบซึ่งดำเนินมาไม่รู้กี่หมื่นกี่พันปี มีขนาดใหญ่จนไม่สามารถบรรยายได้ด้วยตัวเลข
มือยักษ์ของผู้พิพากษาลากเธอให้ดำดิ่งลึกลงไปเรื่อย ๆ
เกาะแก่งปรากฏขึ้นมากขึ้นเรื่อย ๆ และใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ สิ่งก่อสร้างและสิ่งอำนวยความสะดวกบนเกาะเหล่านั้นก็ซับซ้อนยิ่งขึ้น
บางเกาะถึงกับมีดาวฤกษ์จิ๋วเป็นของตัวเอง ดาวฤกษ์เหล่านั้นมีสีสันแตกต่างกันไป มีทั้งสีแดงเข้ม สีน้ำเงินขาว และสีทอง
ทุกดวงล้วนถูกรื้อถอนมาจากระบบดาวที่ถูกพิชิต