เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 259 แสงสีเขียวในฝ่ามือนั้น คือซากปรักหักพังของดวงดาวนับไม่ถ้วน
ห้องทดลองฐานคุนหลุน
หลินชิงหวงทำงานติดต่อกันมาสามสิบเจ็ดชั่วโมงแล้ว
บนโต๊ะมีขวดสารอาหารที่ว่างเปล่าวางกองอยู่สิบกว่าขวด บนพื้นยังมีเก้าอี้สามตัวที่ถูกจิตวิญญาณดาวปฐพีเตะคว่ำ
จิตวิญญาณดาวปฐพีก็คือคนที่ถูกจับตัวกลับมาใช้งานนั่นเอง
เขานอนฟุบอยู่บนแผงควบคุม นิ้วมือสลับไปมาระหว่างเครื่องปลายทางข้อมูลสิบสามเครื่องด้วยความเร็วสูงจนนิ้วกลายเป็นเงาตกค้าง ปากก็ยังคงบ่นด่าไม่หยุด
“หลินชิงหวง เธอใจร้ายจริงๆ นะ ไก่ต้มของป้าที่เธอไม่ให้ฉันกิน ฉันยอมรับได้”
“แต่เธอมากดดันให้ฉันคำนวณข้อมูลสเปกตรัมพิกัดการกระโดดมิติที่นี่มาสามสิบเจ็ดชั่วโมงแล้ว เธอคงลืมไปแล้วสินะว่าฉันก็มีสิทธิ์ในอนุภาคพื้นฐานเหมือนกัน?”
สายตาของหลินชิงหวงไม่ได้ละไปจากภาพฉายเศษเสี้ยวความทรงจำของลูกแก้วแสงในมือ