เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 235 สามสิบเครื่องไม่พอ งั้นก็ห้าสิบเครื่อง
หลังจากหุ่นยนต์สามสิบเครื่องเดินผ่านรอยแยกอวกาศไปพร้อมกัน พื้นที่ว่างขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นบนลานกว้าง
บนแผ่นหินสีเขียวยังคงหลงเหลือแสงเงาที่ทิ้งไว้ตอนแกนพลังสีน้ำเงินหม่นสว่างขึ้น ในอากาศมีเสียงหึ่งเบา ๆ หลังจากการสั่นสะเทือนของพลังวิญญาณ
หลินชิงหวงยืนอยู่ที่เดิมโดยไม่ขยับเขยื้อน
มือขวาของเธอทิ้งตัวอยู่ข้างลำตัว แสงสีทองที่ปลายนิ้วหดกลับไปแล้ว เหลือเพียงจุดแสงเล็กน้อยที่ฝ่ามือซึ่งกดอยู่ใต้ผิวหนัง มันดูหนักแน่นและไม่จางหายไป
จิตวิญญาณดาวปฐพีหมอบอยู่ไม่ไกลนัก เขาเงยเปลือกตาขึ้นมองเธอ
เมื่อเห็นว่าเธอไม่ได้ยกมือขึ้นต่อ เขาก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่
“ในที่สุดก็รู้จักกลัวแล้วสินะ?”
เขาพึมพำเบา ๆ ในน้ำเสียงมีความรู้สึกโล่งใจเจืออยู่