กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 230 จักรพรรดิหนึ่งเดียวในพันยุคก้มศีรษะคารวะ เธอถึงกับเข่าอ่อนลงตรงนั้น
นิ้วมือของอิ๋งเจิ้งที่กุมแผ่นหยกบันทึกไว้กระชับแน่นขึ้น
เขาไม่ได้ตอบรับ เดินหันหลังไปสองก้าว มุ่งหน้าไปยังแถวทหารดินเผาที่ยืนเรียงรายอย่างเงียบงัน
พระราชวังใต้พิภพกว้างใหญ่เกินไป แสงดวงดาวอยู่ไกลเกินเอื้อม แผ่นหลังของเขายืนอยู่ตรงขอบเสาแสงอยู่นาน นานจนหลินชิงหวงคิดว่าเขาคงไม่เอ่ยปากอีกแล้ว
“ข้ารู้แล้ว”
สี่คำ เสียงไม่หนักแน่น
ทว่าเสียงสะท้อนในพระราชวังใต้พิภพกลับกระจายออกเป็นชั้น ๆ ลอดผ่านระเบียงออกไป ส่งไปถึงแทบเท้าของทหารดินเผาทุกรูป
อิ๋งเจิ้งเก็บแผ่นหยกบันทึกเข้าในแขนเสื้อ แล้วหันกลับมามองหลินชิงหวง