เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 212 บนทำเนียบคุณูปการ ชื่อของเธออยู่อันดับหนึ่ง
นายแพทย์ทหารยังคงชูมือค้างไว้ รายงานสถิติไม่กี่หน้าที่บางเฉียบถูกเขาขยำจนยับยู่ยี่ ขอบกระดาษสั่นไหวเบา ๆ ตามแรงลมจากเครื่องปรับอากาศ
สองข้างทางเดินเต็มไปด้วยผู้คนที่เพิ่งฟื้นตัว บางคนพิงกำแพง บางคนพิงเพื่อนร่วมรบ แต่ส่วนใหญ่เลือกที่จะยืดหลังตรง จ้องมองไปทางหลินชิงหวงโดยไม่กล้าแม้แต่จะกะพริบตา
“สามหมื่นเจ็ดพันสี่ร้อยยี่สิบเอ็ดคน ไม่ขาดแม้แต่คนเดียว ทุกคนกลับสู่สภาพเดิมแล้ว”
สิ้นคำพูดนั้น ภายในอาคารหมายเลขห้าก็เงียบสงัดไปนาน
คนแรกที่มีการเคลื่อนไหวคือทหารหญิงอายุน้อยที่อยู่สุดทางเดิน เธอใช้มือปิดปาก ไหล่สั่นสะท้าน น้ำตาไหลรินออกมาจากง่ามนิ้ว
ตามมาด้วยคนที่สองที่ขอบตาแดงก่ำ คนที่สามที่หันหน้าหนี และคนที่สี่ที่ยกแขนเสื้อขึ้นเช็ดหน้า