กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 183 หายนะเมื่อหลายพันล้านปีก่อน
เสียงหยดน้ำในถ้ำหินปูนเงียบลง
จิตวิญญาณดาวครามปล่อยมือที่กอดขาหลินชิงหวงออกช้า ๆ ก่อนจะถอยหลังไปสองก้าว ดวงตาสีฟ้าคู่นั้นจ้องมองหลินชิงหวงเขม็ง
“เธออยากรู้จริง ๆ งั้นเหรอ?”
น้ำเสียงของจิตวิญญาณดาวครามเปลี่ยนไป
ไม่ใช่โทนเสียงเด็กน้อยออดอ้อนเหมือนก่อนหน้านี้ แต่โทนเสียงกลับต่ำลงอีกระดับ แฝงไปด้วยความแก่ชราที่ดูขัดกับรูปลักษณ์ภายนอกของเธออย่างสิ้นเชิง
“หลังจากรู้แล้ว เธออาจจะเสียใจภายหลังก็ได้นะ”
หลินชิงหวงนั่งยอง ๆ ไม่ขยับเขยื้อน จ้องมองเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่าย
“ฉันมีนิสัยอยู่อย่างหนึ่ง”