กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 157 ปราบศัตรูภายนอกต้องสงบศึกภายในก่อน
“หัว……หัวหน้าครูฝึก?”
เสียงของเล่ยว่านซานสั่นเครือ
ลูกกระเดือกของเขาขยับขึ้นลง เขาลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ขาถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่สามารถควบคุมได้
เขารู้สึกว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้าไม่ใช่คนอีกต่อไปแล้ว
นั่นคืออะไรกันแน่?
เขาบอกไม่ถูก
ราวกับมนุษย์ยุคดึกดำบรรพ์ที่กินเลือดกินเนื้อได้เห็นการระเบิดของระเบิดนิวเคลียร์เป็นครั้งแรก เห็นกลุ่มควันรูปดอกเห็ดลอยขึ้นตรงหน้า
คุณรู้ว่าสิ่งนั้นสามารถฆ่าคุณได้ แต่คุณไม่มีแม้แต่สิทธิ์ที่จะหวาดกลัว