กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินเอินมองไปที่หมี่หย่า มองดวงตาสีทองอ่อนที่มีรอยยิ้มปนกับความอ้อนวอนเล็กน้อย รู้สึกอ่อนใจขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว
อันน่าที่อยู่ข้างๆ ตอนนี้ก็เดินเข้ามา จับมืออีกข้างของหลินเอินอย่างอ่อนโยน แล้วเอ่ยเสียงเบาๆ ชักชวน
"คุณชาย คุณไม่ใช่สอนพวกเราบ่อยๆ ว่าต้องสร้างสมดุลระหว่างงานกับการพักผ่อนเหรอคะ เมื่อตอนนี้ความคิดมันติดขัดอยู่ ไม่เห็นจะลองออกไปผ่อนคลายอารมณ์ดูก่อนดีกว่าเหรอ เปลี่ยนสภาพแวดล้อมใหม่บางทีอาจจะมีวิธีแก้ก็ได้นะคะ"
หลินเอินมองดวงตาที่เป็นห่วงของทุกคน รู้สึกใจหวั่นไหว ถอนหายใจยาวออกมา ยิ้มพยักหน้า