กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ดึกดื่น ตำหนักบรรทมในพระราชวังเมืองแสงศักดิ์สิทธิ์
หลินเอินยืนอยู่บนระเบียงมองแสงจันทร์นอกหน้าต่าง คิ้วขมวดแน่น ครุ่นคิดถึงสถานการณ์วันนี้ไม่หยุด
อายเหลียหย่าสวมชุดนอนผ้าไหมสีม่วงอ่อน ผมยาวสีเงินปล่อยสยายตามสบายบนไหล่ ค่อย ๆ เดินมาข้างหลินเอิน ไม่พูดอะไร แค่อิงหลินเอินอย่างเงียบ ๆ
สัมผัสถึงการอยู่เป็นเพื่อนอันเงียบงันของอายเหลียหย่า ภายในใจที่กระสับกระส่ายของหลินเอินก็สงบลงบ้าง เขาเอื้อมมือลูบผมยาวสลวยของอายเหลียหย่า เสียงแหบพร่าและเหนื่อยล้า