กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินเอินมองทุกคนที่ตกตะลึง ยิ้มแล้วพูดขึ้น
“เอาละ ตื่นกันได้แล้ว แม้การรบจะจบลงแล้ว แต่สิ่งที่รออยู่ข้างหน้าต่างหากคือศึกหนักที่พวกเราต้องเผชิญ จะทำอย่างไรถึงจะรวมพลังของที่ราบดินอุดมทั้งผืนเข้าด้วยกันได้อย่างรวดเร็ว”
“แม้ตอนนี้จะไม่มีเส้นพรมแดนมากีดขวาง ไม่มีการรีดไถที่ด่านตรวจ ไม่มีไฟสงครามต่อเนื่องหลายปี แต่เผ่าพันธุ์ต่างกัน อารยธรรมต่างกัน การพัฒนาทางเศรษฐกิจต่างกัน จะทำอย่างไรให้ทุกคนได้กินอิ่มนุ่งอุ่นก็ไม่ใช่เรื่องเล็ก”
หลินเอินหันตัว สายตาย้ายจากแผนที่ไปมองแสงอาทิตย์อัสดงนอกหน้าต่าง เลยผ่านเมืองที่คึกคักไปยังป่าลึกทางทิศเหนือที่ถูกหมอกปกคลุม