กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“จ้องจากบนฟ้า…”
ประกายสายฟ้าสายหนึ่งแลบขึ้นในสมองของไลออน เขาลุกขึ้นยืนพรวดและวิ่งออกจากที่บัญชาการแหงนมองท้องฟ้าที่ปลอดเมฆ ราวกับเสียงหึ่ง ๆ แปลกประหลาดเมื่อหลายวันก่อนยังคงก้องอยู่ในหูไม่ขาด
“ให้ตายเถอะ คือเครื่องบินพวกนั้น” ไลออนส่งเสียงคำรามด้วยความสิ้นหวังและโกรธแค้น
“นั่นมันดวงตาของกองทัพมนุษย์ พวกเขามองฉันจากบนฟ้าขณะที่ฉันจัดทัพเหมือนตัวตลก มองฉันก้าวเข้าไปในกับดักของพวกเขาทีละก้าว”
ในวินาทีนี้เอง ผู้บัญชาการสูงสุดของเผ่าออร์คจึงตระหนักอย่างแท้จริงว่า สิ่งที่สหพันธรัฐรุ่งอรุณเก่งจริง ๆ ไม่ใช่อาวุธลึกลับเหล่านั้น แต่คือการพัฒนาที่ไร้ขีดจำกัด