กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ปู้หลานเต๋อถอนหายใจ กลิ่นอายบนร่างกายพลันคลายลง ไม่เหลือความสง่างามของกษัตริย์แม้แต่เสี้ยว
“ฉันประมาทคุณ ฉันคิดมาตลอดว่าคุณเป็นเพียงเจ้าแคว้นชายแดนที่โชคดีได้กลเม็ดแปลกประหลาดบางอย่างมา อาวุธพิลึกและการปฏิรูปที่ชายแดนของคุณไม่มีประโยชน์แม้แต่น้อย ไม่ว่าคุณจะดิ้นรนอย่างไรก็ไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของฉัน”
“แต่ความจริงพิสูจน์แล้วว่าฉันเป็นคนโง่ที่ได้แต่กอดความฝันค้างคาจากยุคเก่าไว้ไม่ยอมปล่อย……”
“หลินเอิน ในฐานะคู่ต่อสู้ ฉันขอเตือนคุณเป็นครั้งสุดท้าย”
ปู้หลานเต๋อยื่นนิ้วชี้ไปที่เมืองอันคึกคักแห่งนี้
“ระวังคนที่เปิดประตูเมืองให้คุณ”