กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อันน่าถือถ้วยชามองตาพร่ามัวเหมือนจมอยู่ในความทรงจำ ราวกับกลับไปสู่ช่วงเวลาที่ยากลำบากแต่ก็มีค่ายิ่ง
"ลี่ลี่อัน เธอก็น่าจะรู้ว่าก่อนที่คุณชายจะไปเมืองเหมันต์ เขาไม่ได้มีลำดับเหนือคนอื่นเหมือนทุกวันนี้"
"ตอนนั้นในคฤหาสน์มาร์ควิสอสนี ตำแหน่งของคุณชายต่ำมาก พี่ชายทั้งสองของเขามักจะร่วมมือกับคนรับใช้รังแกเขา แม้แต่ถูกลงโทษเพราะความคิดต่างๆ ของคุณชายหรือท่าทีที่มีต่อคนใช้"
เสียงของอันน่าเบาเบา แต่กลับวาดภาพที่น่าเศร้าสะเทือนใจ
"คุณชายในสมัยนั้นเงียบมาก แต่ก็เข้มแข็ง เวลาที่ฉันถูกคนอื่นลงโทษ คุณชายยังแอบไปที่ครัวขโมยอาหารมาซ่อนไว้ให้ฉัน......"