กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินเอินมองทุกคน สายตากลับไปจับจ้องที่ผืนที่ราบภาคกลางอันกว้างราบบนแผนที่ตรงโต๊ะอีกครั้ง สมองหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง ชั่วขณะถัดมา หลินเอินก็สว่างวาบในดวงตาขึ้นมาทันที นิ้วมือชี้พรวดไปที่เมืองแสงศักดิ์สิทธิ์
“ฉันมีความคิดอย่างหนึ่ง” เสียงของหลินเอินทำลายความเงียบ
“ในเมื่อต่อไปข้างหน้ามีศึกใหญ่ที่ไม่อาจเลี่ยงได้ งั้นทำไมเราไม่ลงมือก่อน โจมตีพวกเขาให้ตั้งตัวไม่ทันไปเลย”