กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พระราชวัง โถงข้าง
“เสด็จ ต้องเป็นธุระให้กระหม่อมด้วย คนดินแดนตะวันตกพวกนั้นรังแกเกินไป ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ ต่อให้เป็นมรดกบรรพบุรุษก็รักษาไว้ไม่ได้ รากฐานของอาณาจักรไอลาจะสั่นคลอนแล้ว” มาร์ควิสเฟ่ยหลงร้องไห้อย่างเจ็บปวดเป็นพิเศษ
“ใช่แล้วเสด็จ พวกกระหม่อมทำตามคำของท่านหลินเอินแล้ว แต่ตอนนี้ไม่มีทางรอดเลยสักนิด”
“เสด็จ ช่วยบอกท่านหลินเอินให้พวกกระหม่อมหน่อย…”
ลี่ลี่อันนั่งอยู่ในโถงบัญชาการ มองกลุ่มขุนนางภาคกลางที่คุกเข่าอยู่บนพื้นและร้องทุกข์น้ำตานองตรงหน้า ทั้งขำทั้งจนใจ
ในใจไม่คิดเลยว่าขุนนางที่เคยเชิดหน้าสูงส่งกลุ่มนี้ ตอนนี้เพื่อผลประโยชน์ของตระกูลกลับลดท่าทีได้ต่ำขนาดนี้