กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ดยุครีดที่เมื่อครู่ยังมีท่าทีกร้าวจะปกป้องกฎหมายอาณาจักร กลับตกตะลึงในทันที ไม่คิดเลยว่าหลินเอินจะกล้าแตะต้องขุนนางชั้นสูงอย่างเขาจริง ๆ ขาทั้งสองอ่อนลง ทรุดลงคุกเข่ากับพื้นดังตุ้บ อยากจะคลานไปข้างหน้าหลินเอินเพื่อขอความเมตตา
“ท่านหลินเอิน ไว้ชีวิตด้วย ผมยอมยกที่ดิน ผมยอมให้ความร่วมมือ ผมเป็นดยุค ท่านฆ่าผมไม่ได้”
“องค์หญิงลี่ลี่อัน ขอความเมตตาด้วย เห็นแก่ราชวงศ์อ้ายลาอย่าได้ฆ่าผมเลย…”
หลินเอินขมวดคิ้วอย่างรังเกียจ แล้วเพียงโบกมือโดยไม่ใส่ใจ
ทหารเหมันต์สองนายรีบพุ่งเข้ามา ประคองดยุครีดที่อ่อนเหมือนโคลนตมขึ้นจากซ้ายขวา และลากเขาออกไปยังประตูโถงอย่างหยาบ ๆ