กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ดินแดนเหนือ ป้อมปราการสรรพสิ่ง
ลมหนาวอันเหน็บหนาวพัดพาเกล็ดน้ำแข็งมาด้วย บนถนนแทบมองไม่เห็นผู้คนที่มีชีวิต มีเพียงทหารลาดตระเวนในเสื้อผ้าหนาหนักที่เดินข้ามศพผู้แข็งตายเกรียมไปตามข้างทางด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
ในตรอกมืดสายหนึ่ง ครอบครัวสี่คนกำลังเบียดตัวอยู่ในมุมที่กำบังลม ตัวสั่นเทา
“พ่อ หนาวมากเลย ฉันหิว…”
เสียงของเด็กหญิงแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน ริมฝีปากกลายเป็นสีม่วงคล้ำเพราะความหนาว
ชายผู้นั้นกอดลูกไว้อย่างสิ้นหวัง พยายามใช้ความอบอุ่นอันบางเบาจากร่างกายตนเองมอบให้เธอ แต่ในดวงตาของเขาก็สูญเสียประกายไปนานแล้ว